ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΤΙΣ ΤΥΦΛΕΣ ΝΤΙΚΗΓΚΟΡΙΚΕΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΕΣ ….

Το τελευταίο χρονικό διάστημα αρκετοί «περισπούδαστοι» ντικηγκόροι, ακριβώς μετά την αμετακλητότητα της δικαστικής αποφάσεως Νο. 2343/2016 του Πρωτοδικείου Αθηνών, έχουν ξεφυτρώσει από το πουθενά και διαρρέουν παντού διάφορες αισχρές δήθεν πληροφορίες ότι η απόφαση αυτή δεν είναι τελεσίδικη, δεν αφορά όλους τους δανειολήπτες και δεν είναι αμετάκλητη ….

Λοιπόν αυτό που έχουμε να τους πούμε είναι ότι όσοι διαδίδουν τέτοιες φήμες είναι είτε τυφλοί, είτε χαζοί, είτε πονηροί ….

Για τις δυο πρώτες κατηγορίες, το πρόβλημα είναι καθαρά από βιολογική ατέλεια και απολύτως κατανοητό, όμως για την τρίτη κατηγορία το πρόβλημα είναι ο φόβος της αποκάλυψης της ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ τους και ειδικά σε αυτή την κατηγορία, απευθύνεται το άρθρο αυτό σαν προειδοποίηση προς συμμόρφωση.

Οι «περισπούδαστοι» ντικηγκόροι της κατηγορίας αυτής χρησιμοποιούν την ρήση «ο θάνατος σου, η… ζωή μου», σαν μια μόνιμη στάση ζωής. Έτσι αντί να λύνουν τα προβλήματα των Πολιτών που απευθύνονται σε αυτούς, αφήνουν πάντα «κάτι» να υπάρχει από το αρχικό πρόβλημα, ενώ γνωρίζουν πολύ καλά πώς να το λύσουν, προκειμένου να σέρνουν τους ανυποψίαστους Πολίτες στα «μαγαζάκια» τους και να τους ξεζουμίζουν συνεχώς για να τρέφονται αυτοί …

Και πώς να δώσουν στους Πολίτες την σωστή λύση και να λύσουν οριστικά τα προβλήματα τους, όταν μετά και επί της ουσίας, δεν θα έχουν αντικείμενο εργασίας, για να συνεχίσουν να τρέφονται από τις σάρκες των Πελατών τους ;;;
Για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν την επιβίωση τους, θα πρέπει να εξασφαλίσουν την ύπαρξη της ανομίας, ακόμη και εάν αυτοί οι ίδιοι την συντηρούν διασπείροντας τον φόβο με ψευδείς ειδήσεις και μη πράττοντας τα όσα πραγματικά οφείλουν …

Παριστάνουν υποκριτικά τους «τυφλούς», όταν στον μεγαλύτερο Δικηγορικό σύλλογο της Χώρας, αυτόν των Αθηνών (το ΔΣΑ), έχει ειδική ανάρτηση στον επίσημο ιστότοπο του, με αμετάκλητες αποφάσεις που αποτελούν πλέον νομολογία του Κράτους και μέσα εκεί αναγράφεται ολοκάθαρα η εν λόγο απόφαση (βλ. παρακάτω εικόνες)

 

Ενώ, λοιπόν ξέρουν πολύ καλά την Αλήθεια, συνειδητά την αποκρύπτουν και συνεχίζουν την αμπελοφιλοσοφία, τα γνωστά «αούα» και την στείρα κριτική τους, κρυβόμενοι πίσω από την ασφάλεια του «πτυχίου» τους, μπας και ο λαός αποκαλύψει την υποκρισία τους και τους «πάρει» στο κυνήγι, απαξιώνοντας τα «μαγαζάκια» τους και τις δήθεν «υπηρεσίες» που προσφέρουν … !!!

Επιμένουν να ισχυρίζονται από τελείως ηλίθια πράγματα όπως ότι «δεν είναι δυνατόν να ζητά δανειολήπτης αποζημίωση από την τράπεζα», μέχρι και ανυπόστατα , ότι δηλαδή η απόφαση αυτή δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από κάθε δανειολήπτη προς όφελος του … !!!

Και αυτοί οι «άνθρωποι» που τα λένε αυτά έχουν νομικό πτυχίο και θέλουν να τους πιστέψουμε ;;;

Τι σημαίνει λοιπόν ότι «δεν είναι δυνατόν να ζητά δανειολήπτης αποζημίωση από την τράπεζα», Υπάρχει κανένας νόμος που να γράφει, ότι ο δανειολήπτης με τον δανεισμό του παραδίδει όλα τα δικαιώματα του, ακόμη και τα Ανθρώπινα, στην τράπεζα ή η δήλωση αυτή πραγματικά έχει σκοπό τον εκφοβισμό των Πολιτών ;;; Ποια είναι η Αλήθεια που θέλουν να απαξιωθεί, όταν λένε ότι «η απόφαση αυτή δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από κάθε δανειολήπτη προς όφελος του…» ;;;
Για να το εξετάσουμε αυτό, θα πρέπει πρώτα να εξηγηθεί το σκεπτικό της Δικαστού που έβγαλε αυτήν την απόφαση και τότε να δούμε εάν ισχύει το ότι «η απόφαση αυτή δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από κάθε δανειολήπτη προς όφελος του…»

Η απόφαση Νο 2343/2016, έχει δυο σκέλη. Το πρώτο αφορά την διαγραφή του δανείου και το δεύτερο την αποζημίωση για την ζημία που προκάλεσε στον δανειολήπτη η τράπεζα … Η διαγραφή έγινε βάσει των όσων ορίζουν τα άρθρα 178 και 179 ΑΚ, όπου ξεκαθαρίζουν ότι κάνεις δανειολήπτης ΔΕΝ οφείλει τίποτα σε κανέναν δανειστή, εάν ο δεύτερος είναι η αιτία που ο πρώτος έχει οικονομική αδυναμία αποπληρωμής.

Σε μια τέτοια περίπτωση η δανειακή σύμβαση παραβιάζει τα χρηστά ήθη των συναλλαγών και ως εκ τούτου διαγράφεται οριστικά ως ανήθικη, δημιουργώντας όμως «αδικοπραξία» κατά του δανειολήπτη. Εκείνος λοιπόν, από εκείνη την στιγμή δικαιούται αποζημίωση, βάσει του άρθρου 914 ΑΚ που οφείλει να τεκμηριώσει, βάση του άρθρου 932 ΑΚ.
Ταυτόχρονα η τράπεζα με την συμπεριφορά της αυτή, θεωρείται ότι διέπραξε το ποινικό αδίκημα της απάτης κατά του δανειολήπτη, βάσει του άρθρου 386 ΠΚ. Το Δικαστήριο, απάλλαξε οριστικά τον δανειολήπτη από το δάνειο και εκδίκασε μια αποζημίωση υπέρ του δανειολήπτη της τάξεως των 150.000 € για την ζημία που υπέστει από την ανήθικη συμπεριφορά της τράπεζας και μπορεί ανά πάσα στιγμή επιθυμεί να τα διεκδικήσει με αγωγή ….

Στην περίπτωση μας το Δικαστήριο έκρινε ότι η τράπεζα μην δίνοντας το ΤΕΜΠΕ στον (κοινοτικό κονδύλι ενίσχυσης επιχειρήσεως) δανειολήπτη που νομίμως το εδικαιούτο, προκάλεσε την οικονομική αδυναμία αποπληρωμής του δανειολήπτη και καταδίκασε την τράπεζα.

Αυτήν την αμετάκλητη απόφαση λοιπόν, μπορεί να την χρησιμοποιήσει ο ΚΑΘΕ δανειολήπτης, διότι όπως ήδη αναφέρεται και στην απόφαση, οι τράπεζες υπεξαίρεσαν πολλά δισεκατομμύρια ευρώ Δημοσίου χρήματος και προκάλεσαν την οικονομική καταστροφή της Χώρας, άρα και την οικονομική αδυναμία αποπληρωμής του κάθε δανειολήπτη …

Να πως μπορεί η απόφαση Νο 2343/2026 να χρησιμοποιηθεί ορθά από κάθε δανειολήπτη και υπέρ του … Το είχαμε πει σε άλλο άρθρο μας και το τονίζουμε και εδώ …

 

Πλέον οι Πολίτες έχουν στα χέρια τους το Απόλυτο όπλο κατά των τραπεζών και όχι μόνον … !!!